همين من ساده!

بیا به جای نشستن درختها را بشماریم مثل آفتاب که خم میشود و سایه ها را در خود حل میکند ،و ما هنوز به آخرین درخت نرسیده ترس برمان میدارد .بیا به جای نشستن درخت ها را بشماریم ،تا آخرین درخت همه چیز مال ماست... 

پ .ن :عکس از هنر نمایی های اینجانب میباشد !

ما همیشه یا جای درست بودیم در زمان غلط یا جای غلط بودیم در زمان درست و همیشه هم همدیگر را از دست داده بودیم ، همیشه چند قدم با واقعیت فاصله داشتیم فکر میکنم داستان فقط در این خلاصه میشد . یک سلسله فرصت های از دست رفته . همه قطعه ها از اول آنجا بودند ، اما هیچ کس نمیدانست آنها را چه جوری کنار هم بگذارد

همین روزهاست که با یک چاقوی آشپزخانه خود را سلاخی خواهم کرد ،

و شاید ته مانده هایی از وجودم به شرکت بازیافت برای تولیداتش کمک کند...!

از این همه حدود ، از تصمیماتی که همه به شنبه ها موکول میشوند ، از لحظاتی که تکراری اند و تعریف نشده بیزار شده ام ... .

راهم را به سوی خورشد روز نو گم کرده ام ،

از خودم می ترسم، از خودم می ترسم........